Rudy Stroink
1 
019 januari | 10:25
Bedrijfsterreinen: de broedplaatsen van onze toekomstige economie
In de afgelopen 20 jaar heeft zich een stille revolutie voltrokken op de bedrijfsterreinen van ons land. De gevolgen van de veranderingen in de wijze waarop in ons land het geld wordt verdient, vertaalt zich in verlaten bedrijfsgebouwen, lege opslagloodsen, vervallen fabriekshallen en een overmaat aan disfunctionele industriekavels.
Nu zijn bedrijfsterreinen altijd al een beetje het ongewenste en verwaarloosde kindje van onze planologie geweest. Op bedrijfsterreinen werd werkgelegenheid gecreëerd, ze zijn een noodzakelijk kwaad en geen onderdeel van een debat over stedelijke kwaliteit. We moeten met zijn allen toegeven, in een land waarin we elke vierkante meter met 10 cm nota’s kunnen bedekken, dat we de bedrijfsterreinen en de transformatie ervan over het hoofd hebben gezien. Maar goed, liever ten halve gekeerd et cetera.
Wat we in de allereerste plaats moeten gaan doen is gaan bedenken wat we met die terreinen kunnen. Ze liggen goed tegen het stedelijk gebied aan, zijn ruim opgezet en vooral goed ontsloten. Het ligt voor de hand te kiezen voor een gemengde ontwikkeling: kleinschalige bedrijfsontwikkelingen, aansluitend op de vragen vanuit het MKB, culturele voorzieningen die het moeten hebben van lage prijzen, zoals ateliers en we kunnen er ook aardige groenvoorzieningen maken.
Woningen is ook niet slecht; we hebben een tekort aan binnenstedelijke woningbouwlocaties. Zo’n mix kan alleen als de milieuwetgeving wordt aangepast. Op veel bedrijfsterreinen liggen ingewikkelde milieucontourlijnen die hun beste tijd hebben gehad, maar waarvan de belanghebbenden en de overheid het nut van afschaffing nog niet inzien, onder het motto ‘je weet maar nooit of we het later nog eens nodig hebben’. Gewoon afschaffen als ze niet meer functioneel zijn.
Ook is het handig dat er per kavel functieveranderingen geregeld kunnen worden. De make-over van bedrijfsterreinen is een kwestie van lange adem, slow redevelopment, dus niet extreme. Grootse nieuwe bestemmings- en herstructureringsplannen zijn niet altijd de juiste aanpak als een ontwikkelingsproces langer dan 20 jaar gaat duren. Regionale afstemming is ook niet onbelangrijk. Liever één goed functionerend bedrijfsterrein in de regio dan vijf niet of half functionerende terreinen.
Het hele idee van een bedrijventerreinenpolitiek per gemeente is rond 1990 al zinloos geworden. Bedrijven hebben geen binding met gemeentes, wel met regio’s en goede infrastructuur. VROM kan een belangrijke rol spelen in het uitwerken van scenario’s om bedrijventerreinen aan te pakken. Dat gaat vooral om de goede voorbeelden te vinden en daar lessen uit te halen die voor meerdere regio’s oplossingen kunnen bieden. Ook in het vinden van intelligente financieringsconstructies kan VROM een rol spelen. Het mag niet gaan om big bang saneringen, maar om waardestrategieën die uiteindelijk het transformatieproces faciliteren, en het geld is in deze tijden schaars.
Persoonlijk zie ik in de oude bedrijfsterreinen de broedplaatsen van onze toekomstige economie. Hier vinden starters en de middenmoters prima betaalbare locaties om te experimenteren met hun bedrijfsvoering. Dat moet je koesteren en zorgvuldig begeleiden, niet bulldozeren met planologisch geweld.
Rudy Stroink, Directeur/eigenaar TCN Property Projects en bestuurslid NEPROM
